Waar elk van beide naar kijkt
Snyk kijkt naar binnen: je repository en wat erin zit. Je koppelt GitHub, GitLab of Bitbucket (of gebruikt de opdrachtregeltool en de editor-extensies) en het analyseert je afhankelijkheden op versies met bekende kwetsbaarheden, je broncode op fouten, je container-images en je infrastructuur als code. Het haakt in op de workflow: het reageert op pull requests, opent pull requests om afhankelijkheden bij te werken en kan een deployment tegenhouden. Het is een tool voor ontwikkelteams die een pipeline hebben en die onderhouden.
Scanaris kijkt naar buiten: wat je site publiceert zodra hij live staat, zoals een bezoeker of een aanvaller het ziet. Dat zijn 47 checks in acht pijlers, alleen-lezen, zonder toegang tot de repository en zonder iets te installeren: security-headers, cookies, CORS, TLS, blootgestelde bestanden, geheimen in het geserveerde JavaScript, e-mail, domein, reputatie, plus SEO en AI-zichtbaarheid, waar Snyk zich niet mee bezighoudt.
Er is een kleine overlap die je moet kennen. Scanaris detecteert van buitenaf enkele signalen rond afhankelijkheden: verouderde browserbibliotheken met bekende kwetsbaarheden (jQuery, AngularJS, Bootstrap), een publiek bereikbare package.json of composer.json, blootgestelde source maps en CDN-scripts zonder integriteitsattribuut. In de betaalde abonnementen kan het ook een GitHub-repository bekijken: per ongeluk gecommitte gevoelige bestanden, voor de hand liggende geheimen en kwetsbare npm-afhankelijkheden uit het lockfile, vergeleken met de OSV-database. Dat is een fractie van wat Snyk doet en is niet bedoeld als vervanging.
Hoe je elk van beide gebruikt
Bij Snyk maak je een account, koppel je de repository of installeer je de opdrachtregeltool, en vanaf dan hoort het bij de dagelijkse routine van het team: elke wijziging gaat erdoorheen. Wat het teruggeeft zijn kwetsbaarheden met hun identificatie, ernstscore en de versie die ze oplost; voor afhankelijkheden kan het zelf de update-pull-request openen. Om het te interpreteren moet je een kwetsbaarheid kunnen lezen en beslissen of ze echt op jouw geval van toepassing is.
Bij Scanaris plak je de URL en zo'n dertig seconden later heb je het rapport, gerangschikt op impact, met een uitleg in gewone taal en een fix-prompt voor elke bevinding om in Cursor, Claude of je AI-editor te plakken. In het Pro-abonnement scant het dagelijks opnieuw zonder je quotum te verbruiken, waarschuwt het als de site uitvalt of het certificaat verloopt, en kun je via de API en de MCP-server een scan starten vanuit je eigen deploymentflow.
Wat de een vindt en de ander niet
- Alleen Snyk: een kwetsbaarheid in een serverafhankelijkheid die van buitenaf nooit zichtbaar is; een fout in je code die statische analyse opspoort; een Docker-image met kwetsbare pakketten; een onveilige infrastructuurconfiguratie; een licentieprobleem.
- Alleen Scanaris: dat je deployment het .env-bestand of de .git-map serveert; dat security-headers ontbreken of de CSP te los is; dat een sessiecookie zonder zijn attributen reist; dat een Stripe- of Supabase-sleutel in het JavaScript zit; dat een debugpaneel open staat in productie; dat je e-mail geen DMARC heeft; dat AI-crawlers je site niet kunnen lezen. Niets daarvan staat in de code: het is deployment- en hostingconfiguratie.
Een concreet voorbeeld met Next.js: Snyk vertelt je dat jouw versie de middleware-kwetsbaarheid (CVE-2025-29927) heeft en dat je moet bijwerken. Scanaris vertelt je dat je live site geen HSTS stuurt en zijn source maps blootstelt. Beide zijn tegelijk waar, en geen van beide tools ziet de andere helft. De checklist voor Next.js loopt ze allebei na.
Prijs (oktober 2026)
Snyk heeft een gratis abonnement met een maandelijks plafond aan tests per product, een Team-abonnement van 25 dollar per ontwikkelaar per maand, jaarlijks gefactureerd (5 tot 10 ontwikkelaars), en een Enterprise-abonnement op maat. Het rekent af per "bijdragende ontwikkelaar", dus per persoon die de afgelopen negentig dagen wijzigingen in privérepositories heeft gecommit, niet per scan of per project.
Scanaris rekent af per project, niet per persoon: gratis met één scan en twee of drie ontgrendelde bevindingen, daarna 24, 49 en 99 euro per maand voor 1, 5 en 25 projecten (17, 34 en 69 bij jaarlijkse betaling). Een team van vijf betaalt bij Snyk Team 125 dollar per maand; bij Scanaris Pro 49 euro voor vijf sites. Ze meten niet hetzelfde, dus dit is geen vergelijking van waarde maar van model.
Wanneer je beide gebruikt
Heb je een repository en een pipeline, dan is Snyk op pull requests plus Scanaris na elke deployment een combinatie die beide helften van het probleem dekt. Is je app gegenereerd door Lovable, Bolt of v0 en raak je de code alleen via prompts aan, dan vraagt Snyk je om de repository te exporteren en zijn resultaten te leren lezen; Scanaris werkt met de URL en geeft je de fix in het formaat dat je al gebruikt, een prompt. De handleidingen per stack leggen uit wat je in elk geval moet nakijken.
Veelgestelde vragen
Vervangt Scanaris Snyk?
Nee. Snyk analyseert code, afhankelijkheden, containers en infrastructuur met een diepgang die Scanaris niet heeft en niet nastreeft. Scanaris dekt wat Snyk niet bekijkt: de gepubliceerde site, zijn configuratie en zijn zichtbaarheid.
Ziet Snyk hetzelfde als Scanaris?
Zijn kernproducten doen geen verzoeken naar je gepubliceerde site: ze werken op de code. Snyk verkoopt als apart product dynamische tests van API's en webapplicaties voor securityteams, een ingrijpender en duurder aanpak dan de alleen-lezen checks van Scanaris.
Is Snyk gratis voor een persoonlijk project?
Het gratis abonnement dekt een klein project met een beperkt aantal tests per maand. Wil je alleen weten of je live site iets ernstigs heeft, dan beantwoordt de gratis scan van Scanaris die vraag in dertig seconden; de twee gratis abonnementen gaan prima samen.